عناوین این صفحه
کد خبر: ۲۴۶۸۱

زورگویی دانش‌آموزان، علائم و پیامدهای آن

مسائل و  مشکلات مربوط به دانش آموزان و مدارس همواره پیچیده و متنوع بوده که نیازمند بررسی و شناخت بیشتری می باشند؛ از این رو شناسایی و تحلیل رفتار دانش آموزان امری مهم و حساس می باشد که هم خانواده و مدارس و هم کل جامعه باید روی آن حساس باشند؛ از آنجایی که خیلی از رفتارهای دانش‌آموزان در بزرگسالی نیز با آن‌ها خواهد ماند وحتی شکل پیچیده تری به خود می گیرد، پس درمان و اصلاح آن در بزرگسالی شاید غیر ممکن شود؛ بنابراین باید از همان ابتدا رفتار دانش آموزان تحت نظر گرفته شود و رفتارهای منفی آن ها به شکل اصولی درمان و اصلاح شود. یکی از جمله این رفتارهای منفی زورگویی (قلدری) است.
زورگویی نوعی پرخاشگری همسالان است که معمولاً در مدارس رخ می دهد و به نظر می رسد که پدیده ای جهانی است و تقریباً می توان درهمه کلاس های درس مدارس آن را مشاهد کرد (اسمیت براین، ۲۰۰۰). عمل زورگویی هنگامی رخ می‌دهد که فرد برخوردار از یک امتیاز جسمی، ذهنی یا روانشناختی و یا برخوردار از امتیازی دیگر (مثلاً تعلقه به یک گروه) بدون هیچ دلیل منطقی، به شخص ضعیف تری آسیب بزند (پونتزر، ۲۰۱۰).
طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، زورگویی یعنی استفاده از نیرو یا قدرت فیزیکی در برابر خود (درون فردی) یا فردی دیگر (بین فردی) با یک گروه و جامعه (جمعی) که می تواند منجر به جراحت، آسیب روانی یا محرومیت از چیزی شود. یک مشخصه ی مهم زورگویی این است که این رفتار در روابط بین فردی منظم اتفاق می افتد. این افراد ممکن است که در یک کلاس یا یک مدرسه با هم باشند، در یک خیابان هم محله ای باشند و یا حتی در یک تیم با هم بازی کنند (پونتزر، ۲۰۱۰).
زورگویی و قلدری به شکل های مختلف بروز می یابد و در سال های اخیر اشکال جدیدتری نیز به خود گرفته است (بیرامی و همکاران، ۱۳۹۲). اشکال مختلف زورگویی شامل حملات خشونت آمیز و پزخاشگری، تهدید کردن، لقب بد دادن، منزوی ساختن در اجتماع، ضربه زدن، آزار رساندن، تحقیر کردن، غیبت کردن و تهمت زدن می باشد. برخی دیگر زورگویی ها را به دو دسته مستقیم و غیرمستقیم تقسیم کرده، زورگویی های مستقیم (فیزیکی) را شامل ضر و شتم اذیت و آزارهای عملی و کلامی و زورگویی های غیر مستقیم (رابطه ای) را شامل تهمت زدن، غیبت کردن و تخریب وجه دانش آموز در غیاب وی می دانند، به نحوی که این گونه رفتارها موجب ایجاد تغییر در نگرش سایر دانش آموزان نسبت به وی شده، موجبات طرد و انزوای او را از گروه فراهم می کنند (اندرسون ۲۰۰۷). در تقسیم بندی دیگر زورگویی یا قلدری به دو دسته قلدری سنتی و غیر سنتی تقسیم شده است. قلدری سنتی عمدتاً در محیط مدرسه یا در مسی رفت و آمد به مدرسه اتفاق می افتد و بر ارتباطات واقعی و چهره به چهره مبتنی است؛ اما قلدری غیر سنتی عموماً با استفاده از تجهیزات الکترونیکی و تکنولوژی‌های جدید صورت می گیرد و عمده ترین خصیصه آن عدم وابستگی به ارتباط چهره به چهره بین قلدر و قربانی است. افراد قلدر در قرن ۲۱ برای آزار رساندن و زورگویی نسبت به همسالانشان از شیوه های جدیدتری چون مزاحمت های تلفنی یا نشر تصاویر یا مطالب واقعی یا غیر واقعی درباره آن ها در محیط مجازی وب می‌پردازند. این نوع قلدری تحت عنوان قدری سایبری نیز مطرح است (پاتچین و هیندوجا ۲۰۱۱).
زورگویی دارای نتایج منفی طولانی مدت هم برای دانش آموزان زورگو و هم دانش آموزان قربانی است. به نظر می رسد دانش آموزانی که دارای رفتارهای زورگویی هستند، نیاز به قدرت دارند. آن ها رضایت را در آسیب رساندن به دیگران به دستی می آورند (بانکس، ۱۹۹۷). نتایج منفی مربوط به رفتار زورگوی شامل تنهایی، پیشرفت تحصیلی ضعیف، سازگاری اجتماعی پایین و خطر بیشتر مصرف الکل و دارو و ارتکاب جرم می باشد؛ همچنین زورگویی با خشونت بعدی در بزرگسالی در ارتباط است. بعضی زورگویان با همسر خود پرخاشگرانه رفتار می کنند، از تنبیه فیزیکی برای فرزندان خود استفاده می کنند و کودکان آن ها هم ممکن است در آینده زورگو شوند (رابرتس، ۲۰۰۰) از این رو مدارس به عنوان نهادی در جهت رشد و پرورش دانش آموزان باید علاوه بر آموزش علمی در جهت شناسایی رفتارهای زورگویی و مقابله با آن با کمک خانواده ها، اقدام کند؛ چرا‌که رفتارهای زورگویی با تأثیرات منفی خود می تواند باعث به هدر رفتن تلاش مدرسه و معلمان در جهت آموزش علمی دانش آموزان شوند.
. محبوبه مرتضوی، دبیرستان سروش
آموزش و پرورش ناحیه ۳ شیراز

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۵/۴/۹ -  شماره 5324
جستجو
جستجو
بالای صفحه